گىلاس بىلەن چىلان

ئۇيغۇر خەلق مەسەللىرى بىر يىلى باغ ئىچىدە، مەشرەپ قىلدى مېۋىلەر. ئۆرۈك، شاپتۇل، ئالگىرات، گىلاس، چىلان بىھىلەر. مېۋىسىنى ھەر قايسى، ئېلىپ كەلدى سورۇنغا. تىزدى لېگەن - تەخسىنى، ئۆزىگە لايىق ئورۇنغا. ئولتۇرۇشتى رەتمۇ رەت، قوشماق دوستلار، ئۈلپەتلەر. چاقنايدىكەن قارىسا، داستىخاندا نېمەتلەر. زوقلىنىشتى ھەر بىرى، - ئېغىز تېگىڭ، - دېيىشتى، كۆڭلى تارتقان مېۋىدىن. كۆرۈپ قىزىل گىلاسنى، - ياخشى، - دېدى چوڭ - كىچىك. - ئۇ شىپادۇر كېسەلگە، تەمى بەلەن ھەم چۈچۈك. يېمەك بولۇپ تالىشىپ، قولغا ئالدى ھەممىسى. لېكىن، شۇ چاغ چىلاننىڭ - تۈگەپ قالدى سەۋرىسى. كۈشەندە، دەپ كۆڭلىدە، كۆرەلمەستىن گىلاسنى. ئۇرۇندى ئۇ تاشلاشقا، تۆھمەت ئوتى - قوقاسنى. بىر ئالىيىپ، دېدى ئۇ، پۈرۈشتۈرۈپ ئاغزىنى: - كىم چاقىردى سورۇنغا، سەندەك ئاچچىق - لاۋزىنى. سېنىڭدىكى قىزىللىق، ئەسلى مېنىڭ رەڭگىمغۇ. مېنى تەملىك ياراتقان، شۇ قۇدرەتلىك تەڭرىمغۇ. سامان نەرخى مونچىقىڭ، تولدۇرسىمۇ كۆكسۈڭنى. ئوغرىلاپسەن ھېيىقماي، مېنىڭ چىراي - ھۆسنۈمنى. شىلدىر - شىلدىر قىلىسەن، ياپرىقىڭ جىق كۆرۈمسىز. مەن بىلەن تەڭ بولۇشنى، كىم قويدى - ھە، ئېيتقىن تېز! ماڭا سايە چۈشۈرمە، ئولتۇرمىغىن كۆز قىسىپ. بۈگۈنكى چوڭ سورۇنغا، سەن ئەمەس، مەن مۇناسىپ. بۇ ئاھانەت گىلاسقا، كەلدى شۇدەم بەك ئېغىر. غەشلىك قاپلاپ كۆڭلىنى، ئورىۋالدى تۇمان - كىر. ئاڭلاپ قالدى باشقىلار، چىلاننىڭ گەپ - سۆزىنى. ياقا تۇتۇپ >تۆۋە!<دەپ، چىمىرلاتتى كۆزىنى. كېلىپ قالدى ئاشۇ چاغ، ئاغرىق بوۋاي سورۇنغا. - گىلاس بارمۇ؟ - سورىدى، - سېلىۋالاي قوينۇمغا. ئىزدەپ ئاشۇ مېۋىنى، باردىم بۈگۈن كۆپ يەرگە. باشقا جايدا يوق ئىكەن، ئۇ ياراشقان بۇ ئەلگە. - گىلاس بىلەن ئوخشايدۇ، شېرىن - شەربەت مۇراببا. بىلمەك بولساڭ تەمىنى، سەن قاچاڭنى ئېلىپ بار... تەرىپلىدى شۇنداق دەپ، گىلاسنى كۆپ، مېۋىلەر. بېشى چۈشتى چىلاننىڭ، ئەمدى ئۇڭا نېمە دەر؟ ساپاق - ساپاق گىلاسنى، سالدى بوۋاي سېۋەتكە. دېدى: - ئامراق خېرىدار، پەزىلەتكە - خىسلەتكە.