گۈل بىلەن پاقا

ئۇيغۇر خەلق مەسەللىرى دوست بولۇشۇپ گۈل، بۇلبۇل، يايراپتۇ كۈلۈپ. ھەسەت قىپتۇ پاقىباي، بۇ ھالنى كۆرۈپ: - ھەمراھ بولسا بۇلبۇلغا، چىرايلىق گۈللەر، تۇيۇلمامدۇ بەك ئېغىر، ماڭا بۇ كۈنلەر. ئاشۇ خىيال كىرگەچكە، ئۇنىڭ بېشىغا. يول ئېلىپتۇ پاقىباي، گۈلنىڭ قېشىغا. دەپتۇ پاقا كۇركىراپ: - بۇلبۇلغا باقما. سايرىشىغا ئالدىنىپ، مەڭزىڭنى ياقما. مەن سايرايمەن كۇركىراپ، بۇلبۇلدىن ئېسىل. ئۇنى تاشلا، كەل، مېنىڭ، بوينۇمغا ئېسىل... شۇنداق دەپلا باقىباي، گۈلنى ئېگىپتۇ. بۇ ئىش گۈلنىڭ كۆڭلىگە، راسا تېگىپتۇ. - يېقىن كەلمە، - دەپتۇ گۈل، - بۇزما ئارىنى. بىلگۈچىلىك ئەقلىم بار، ئاقنى - قارىنى. دوستلۇقنى ھېچ ئۈزمەيمەن، بۇلبۇلجان بىلەن. ئوينىمايمەن ھەرگىزمۇ، سەن يامان بىلەن. گۈلنىڭ سۆزى پاقىغا، بەكمۇ ھار كەپتۇ: - ئەدىبىڭنى بەرمىسەم، خەپ توختا...، - دەپتۇ. ئېتىپتۇ ئۇ ئۆزىنى، گۈلنىڭ بېلىگە. >ۋايجان!< دەپتۇ كىرگەچكە، تىكەن تېنىگە. شۇنداق قىلىپ، پاقىباي، بوپتۇ شەرمەندە. ئىناق بولۇپ ئۆتۈپتۇ، دوستلار گۈلشەندە.